wolne słowa

Nigdy jednak nie pomyślałem, że nasze sztucery mogą posłużyć do innych celów, że okażą się tak cenne, właśnie tutaj, w sercu grenlandzkiego lodowca. Być może obronią nas przed zwierzyną jeszcze groźniejszą. Ostrzegam, że pan Nielsen jest niezrównanym strzelcem. A teraz, żadnych zbędnych ruchów! Proszę podnieść ręce do góry i skrzyżować je nad głowami. Wszyscy, bez wyjątku! Wszystkie oczy, wlepione do tej pory w Jackstrawa, jak na komendę zwróciły się w moją stronę. Znalazłem dość czasu, by wyciągnąć pistolet wyjętą z kabury pułkownika Harrisona berettę kalibru dziewięć milimetrów. Tym razem nie zapomniałem o odbezpieczeniu jej. Suchy trzask repetowanej broni rozległ się głośno w śmiertelnej ciszy, która zapanowała w baraku po moich słowach. Nie trwała ona jednak zbyt długo. Cóż to za nowa komedia… zaczął senator Brewster wściekłym głosem, z twarzą wykrzywioną gniewem. Skoczył na nogi, zrobił krok w moim kierunku i nagle zatrzymał się, jakby uderzył o mur. Strzał Jackstrawa rozległ się jak grom z nieba, tym głośniejszy, że oddany w małym pomieszczeniu. Kiedy ucichło echo detonacji, a dym rozszedł się po kątach, ujrzeliśmy, że senator Brewster przygląda się przerażonymi oczyma dziurze w podłodze u swoich stóp.

(Reklama: )